Aanraking is een eerste levensbehoefte

Gambia

Afgelopen week ben ik op vakantie geweest naar Gambia. Ik vind het altijd heerlijk om in December op vakantie te gaan. Even weg van de donkere dagen, even weg van de kou. Maar zeker ook even echt afstand nemen van mijn werk, het huishouden. Voor mij een moment om even bij te tanken.
Dat is zeker gelukt in Gambia. Wat was het heerlijk! Lekker weer, heerlijk eten en een fantastisch land. We hebben een mooie afwisseling gehad van heerlijk bij het zwembad liggen met in de middag water volleybal spelen en op pad gaan. Ik ben niet op tour geweest, maar wel een paar keer met locals mee geweest. Onder andere werd ik uitgenodigd bij mensen thuis voor een lunch, ik ben mee geweest naar schooltjes en locale markten bezocht.

Het is een erg arm land. Ik reed samen met een Gambiaan die mij meegevraagd had langs het presidentieel paleis. Hij heeft de hoop had dat deze president verandering gaat brengen.
Ook zijn we samen langs een schooltje geweest in zijn wijk. De school bestond uit 3 lokalen. Lees: een paar muren met golfplaten erop. De kinderen hadden allemaal 1 potlood en een schrift. Er is niks van speelgoed. Kinderen doen klapspelletjes, spelen met dopjes van flessen en rennen door het zand. Prachtig om te zien hoe ze zich daar prima vermaken met eigenlijk niks. Waar hebben we al dat speelgoed voor nodig gaat er door mijn gedachten. De bankjes waar ze op zitten zijn van in elkaar getimmerd hout. De lokalen worden gekleurd door mooie muurschilderingen.  Zodra ik binnen kwam begonnen ze met zingen, een welkomslied. Het was een mooie ervaring!
Nou wil ik wat spullen naar deze school sturen. Pennen, potloden, schriften enz. Ik houd er zelf niet zo van om geld te geven, omdat ik dan niet zie waar het heen gaat.
Mocht iemand het leuk vinden om ook iets te doneren aan spullen die handig en leuk zijn voor het schooltje, dan kan je het bij mij inleveren.
Ik ga het pakket half januari versturen.

Afspraak Maken

Bekijk hoe wij omgaan met persoonsgegevens in onze Privacyverklaring.